Westrom: een duurzame samenwerking

Als inclusieve organisatie werkt Kersten Hulpmiddelen inmiddels nauw samen met participatiebedrijven door heel Nederland. Westrom was het allereerste participatiebedrijf waar Kersten de verbinding mee aanging.

Westrom: een duurzame samenwerking

Twee bedrijven die samen de handen ineen sloegen voor eenzelfde doel. En niet alles ging vanzelf. Een gesprek over een bijzonder partnership en het veranderende effect van participatie op onze samenleving.

Op 1 januari 2015 verving de Participatiewet de Wet Werk en Bijstand, de Wet Sociale Werkvoorziening (Wsw) en een groot deel van de Wajong. Dit moest leiden tot betere en goedkopere ondersteuning van kwetsbare mensen. Mensen die in aanmerking komen voor beschut werk, kunnen terugvallen op een beschermde omgeving als Westrom, via de weg van de gemeente. Bovendien zou instroom nu via de gemeente en de Participatiewet verlopen. We gaan in gesprek met Mieke Wijnen, projectleider social return binnen Kersten, en Maud Rulkens, commercieel manager bij Westrom. Als erkend leerwerkbedrijf geven zij uitvoering aan de Participatiewet en voorzien zij medewerkers van passend werk voor vijf gemeenten en het bedrijfsleven in Midden-Limburg.

Het oorspronkelijke plan: een gezamenlijke WMO-vestiging
Ongeveer acht jaar geleden startten de eerste gesprekken tussen Westrom en Kersten. Het was Jan Snoek, destijds directeur van Westrom, die de wens had om, net als de gemeente Venlo, hulpmiddelen te verstrekken vanuit de sociale werkvoorziening. Het oorspronkelijke idee was om ook een WMO-afdeling bij Westrom in te richten. Westrom zou de hulpmiddelen gaan verzorgen in opdracht van de gemeente en Kersten kon waar nodig specifieke expertise inbrengen, zoals het trainen van medewerkers en het verrichten van speciale aanpassingen aan hulpmiddelen. Maar het liep anders. Mieke: ‘We hebben bijna een jaar lang mensen van Westrom bij ons op de werkvloer getraind in diverse werkzaamheden: van reiniging tot montage. Een van de punten waar we tegenaan liepen was dat de werkdruk die er voor ons écht niet was, door de mensen wél als zodanig werd ervaren. Een voorbeeld: Westroms mensen zagen de hoeveelheid rolstoelen die dagelijks binnen kwamen. Die rolstoelen hoefden zij zelf niet te verwerken, maar zo voelden ze dat wel. Mensen hebben toch een andere achtergrond en een ander referentiekader.’ ‘Bovendien werd al snel duidelijk dat het worden van een WMO-vestiging niet bij onze organisatie paste,’ vult Maud aan. ‘Het kwam erop neer dat Westrom een totaal ander bedrijf moest worden, met nieuwe mensen en nieuw binnen te halen expertise. De investering die dat met zich mee zou brengen stond niet in verhouding tot het aantal mensen dat we aan het werk zouden kunnen zetten.’

Partner in specifieke werkstromen
En zo gingen de plannen voor een WMO-vestiging nieuwe stijl de prullenbak in. De intensieve kennismakingsperiode was echter niet voor niets geweest en leidde voor Kersten tot waardevolle detacheringen. Dit waren de mensen die wel weer goed pasten bij specifieke werkzaamheden die binnen Kersten moesten worden verricht. De laatste Westrommer uit die tijd gaat binnenkort met pensioen. ‘Die periode leerde ons dat Westrom een waardevolle partner voor ons kon zijn binnen bepaalde werksoorten,’ vervolgt Mieke. ‘Als depothouder is hergebruik voor Kersten een belangrijke pijler. Dat brengt specifieke werkzaamheden met zich mee die uitstekend passen bij Westrom, zoals het repareren van banden en wielen, het opknappen van beensteunen en het demonteren en reinigen van onderdelen van rolstoelen vanuit de afkeurstroom.’ Maud vult aan: ‘Wat past er binnen Westrom, wat heeft Kersten nodig en hoe kunnen we dat goed samenbrengen? We zijn opnieuw met elkaar om tafel gegaan en hebben elkaars kwaliteiten weten te verbinden.’

Logistieke trein van wielen en banden
‘In die tijd zijn we intensief gestart met het repareren van wielen en banden. Die kwamen in groten getale bij ons binnen,’ zegt Maud. En nog steeds is Westrom een belangrijke schakel als het gaat om Kerstens banden- en wielenstroom. We doen de banden voor heel Nederland!’ Mieke: ‘Als Westrom geen banden zou repareren zouden onze monteurs zelf dat werk moeten doen. Door dit deel uit te besteden aan Westrom, kunnen we onze rolstoelen sneller uitleveren. Daarnaast leggen we op deze manier een deel van de arbeid neer bij een doelgroep mensen bij wie dit soort werk heel goed past.  Kwaliteit staat daarin voorop, want kwalitatieve en betrouwbare hulpmiddelen voor elke eindgebruiker is de basis. Als de samenwerking goed is, is het vertrouwen er ook dat al die losse onderdelen die door Westrom gerepareerd worden en bij ons retour komen niet meer gecontroleerd hoeven te worden. En dat gaat heel erg goed. Natuurlijk is het wel nodig dat we hierin goed blijven afstemmen om de kwaliteitsnormen hoog te houden. We investeren continu in ons partnership. Niet waar, Maud?’

De ‘Kerstenstraat’
‘Dat klopt helemaal. Maar Mieke, specialist hergebruik Lei Geelen van Kersten en ik kunnen met elkaar afspraken maken; de afstemming op de werkvloer is uiteindelijk het allerbelangrijkste. De mensen in de ‘Kerstenstraat’ werken nagenoeg allemaal exclusief voor Kersten. Zij zijn de verbindende schakel tussen Westrom en Kersten, waarbij een belangrijke rol voor alle begeleiders is weggelegd. Het is onze taak om deze mensen te ontwikkelen binnen hun kunnen, dat is onze ‘why’. Al het werk dat we intern doen is idealiter een voorportaal voor uitstroom naar een externe werkgever. Tegelijkertijd zijn de opdrachten bij ons leidend. Daar moet je op sturen: het werk dat binnenkomt moet gedaan worden, binnen een bepaalde termijn en conform de kwaliteitsafspraken.’

Westrom-2

De transitie naar massieve banden
Maud is trots op het transitieproject van rolstoelluchtbanden naar massieve banden. Medio 2019 startte Kersten hier samen met Westrom mee, in opdracht van het zorgkantoor. ‘Deze transitie zou leiden tot minder lekke banden, en dus tot minder CO2-uitstoot, minder reparaties en minder monteurs die de weg op moesten,’ legt Mieke uit. ‘Alle luchtbanden gingen eraf en kwamen bij ons terecht,’ vervolgt Maud. ‘Met behulp van een speciale bandenmachine en onze mankracht werd de klus geklaard. En natuurlijk ging daar de nodige voorbereiding aan vooraf. De belasting voor de handen van onze mensen bleek namelijk te groot. Daarop heeft Kersten in samenspraak met de leverancier en de technische dienst van Westrom een speciale hefboom op de bandenmachine laten maken, zodat het wel weer mogelijk was. Ik denk dat dit een mooi voorbeeld is van hoe we samenwerken: gezamenlijk nadenken hoe we de doelgroep waar wij mee te maken hebben het werk kunnen laten doen dat Kersten van ons vraagt. We wisten dat het uitvoeren van deze klus uiteindelijk in minder werk zou resulteren; de uitval vanwege een lekke band wordt immers steeds minder. De verduurzaming van de markt conflicteert soms met de menselijke stroom, en daar moet je met elkaar een balans in zien te vinden. Soms kom je dus ook tot de conclusie dat bepaalde werkzaamheden minder goed passen. Dat kan best een domper zijn, maar het is een beetje inherent aan deze branche.’

Westrom als partner én first supplier
Als Kersten werk heeft dat past bij een participatiebedrijf, kloppen ze als eerste bij Westrom aan. ‘Als wij onze partners rondleidingen geven, gaan we vaak ook langs Westrom. Westrom is binnen de zorgkantorenstroom onderdeel van ons basisproces en dat willen we graag laten zien. Zo hebben we zelfs een keer het ministerie van VWS meegenomen. Zij waren toen dusdanig onder de indruk dat ze zich afvroegen waarom we nog niet aangesloten waren bij de Green Deal. Dat heeft erin geresulteerd dat Kersten als eerste partij binnen de branche de Green Deal ondertekende, in juni 2020.’ Maud vervolgt: ‘Als Kersten hier met bezoekers komt, houdt dat ons ook scherp. We hebben geen Green Deal getekend, zover zijn we nog niet, maar het zet je wel aan het denken. We leren van elkaar, en hebben over en weer profijt van de samenwerking. Zo stoten we minder Co2 uit dankzij het werk dat we voor Kersten uitvoeren. En het feit dat een kwetsbare doelgroep structuur krijgt door een vastomlijnd pakket van werkzaamheden aan sociale producten, maakt het plaatje compleet. Ja, het haakt allemaal mooi in elkaar.’

Een wederzijdse gunfactor
Dankzij Westrom is Kersten founder en partner van Konnekt’os geworden: een platform en ontmoetingspunt voor organisaties die nadenken over en stappen zetten op het gebied van sociaal ondernemen. ‘De directeur van Westrom heeft ons destijds daarvoor benaderd,’ aldus Mieke. ‘Een mooie plek waar vanuit wij andere werkgevers kunnen motiveren en inspireren. We hebben bovendien de MVO-prijs van Konnekt’os gewonnen, in 2019. Westrom heeft ons voorgedragen en op de achtergrond een motivatie ingediend. Dat vind ik sprekend voor ons partnership: we gunnen elkaar veel en werken samen toe naar een mensgerichter en duurzamer zorglandschap.’

De blik vooruit
‘Als ik mijn blik op de toekomst richt, blijft het belangrijk om te kijken wat wel en wat niet werkt,’ zegt Maud. ‘We hebben basiswerkzaamheden binnen Kersten afgesproken, maar vanuit daar kijken we verder: kunnen we uitbreiden? Is er werk dat Westrom nu niet doet maar wat we eventueel passend kunnen krijgen? En welke mensen zouden kunnen doorgroeien?’ Mieke vervolgt: ‘Wij blijven de waarde van bedrijven als Westrom zien. Dat gaat ook over een beetje omdenken: er is veel meer mogelijk dan je denkt. Dat geldt voor de levensduur van een rolstoel, alsook voor hoe je met mensen omgaat. En naast de sociale en inclusieve waarde is er een duidelijke economische waarde aanwezig, zeker nu we met de krapte op de arbeidsmarkt te maken hebben. All hands on deck en met de stroom mee.’

Westrom---Maud

Misschien ook interessant

Kersten Hulpmiddelen blijft hulpmiddelenleverancier

Kersten Hulpmiddelen blijft hulpmiddelenleverancier

Burgum, 15 december 2021 – De gemeenten Aa en Hunze, Assen, Midden-Drenthe, Noordenveld en Tynaarlo hebben een nieuwe overeenkomst afgesloten met Kersten Hulpmiddelen.

LEES MEER >

Inwoners Lemmer klaar voor een mooie en mobiele zomer in eigen land!

Leeuwarden – juli 2021. Kersten Hulpmiddelen opende in juni een nieuwe uitleenlocatie bij de polikliniek van Tjongerschans in Lemmer.

LEES MEER >
In gesprek met Buurtzorg - Atsje - tegel

In gesprek met Buurtzorg

Buurtzorg is een thuiszorgorganisatie die met kleine zelfsturende teams zorg levert aan huis. Sinds 2 jaar werkt Kersten Hulpmiddelen samen met Buurtzorg, waar Atsje Bouma

LEES MEER >

Aan de slag via het UWV

In de WW terechtkomen: het kan iedereen gebeuren. Ook dit overkwam Malgorazata, omdat haar werkgever failliet ging. Maar waar een deur sluit, opent zich ergens weer een andere. Via het UWV maakt Malgorazata kennis met Kersten en ze werd aangenomen. En zo startte haar verhaal.

Aan de slag via het UWV

In de WW terechtkomen: het kan iedereen gebeuren. Bijvoorbeeld als je werkgever failliet gaat, zoals Malgorazata overkwam. Via het UWV werd ze op een vacature reiniging bij Kersten gewezen. Alhoewel haar interesse en kennis daar niet echt lag, besloot ze toch te solliciteren omdat ze nieuwsgierig was naar Kersten. Malgorazata werd per direct aangenomen, maar niet in de reinigingsfunctie die openstond…

‘Ik werk inmiddels bijna 25 jaar in de techniek. Diploma’s heb ik niet, veel praktijkervaring wel. Voordat ik bij Kersten kwam werkte ik bij de TU Delft, bij een start-up die gespecialiseerd was in bedden voor hartpatiënten,’ vertelt Malgorazata. ‘Ik had een functie in de elektronica mechatronica, daar ligt mijn hart. Al heb ik iets heel anders gestudeerd: Hotelmanagement in Polen. Toen het bedrijf failliet ging kwam ik in de WW terecht. Ik woon in Den Haag en wilde graag in de buurt werken. Dat ik verder wilde in de techniek stond vast, maar helaas was er in de omgeving weinig te vinden. Mijn contactpersoon bij het UWV attendeerde me op Kersten. Er stond een vacature reiniging open.’ En dat bleek een mooie start voor nieuwe kansen.

Het eerste gesprek
‘Ik besloot te solliciteren. Ik vond het spannend, alles was nieuw. Ik had een gesprek met supervisor Jeroen, waarin ik aangaf mijn best te willen doen, maar dat mijn ambities in de techniek lagen. Hij reageerde gelukkig heel enthousiast. Ik werd per direct aangenomen. Binnen twee weken was ik voltijd aan het werk. Niet als medewerker reiniging, maar als binnendienstmonteur. Ik werd intern opgeleid en heb in de begintijd heel veel meegekeken bij collega’s op de werkvloer. Ik voelde me al snel als een vis in het water.’

Een gemiddelde werkdag
‘Ik werk nu als binnenmonteur voor onderhoudsreparaties. Ik zet alle hulpmiddelen voor klanten klaar. Dat betekent dat ik onderhoudswerkzaamheden en reparaties verricht, storingen of andere problemen verhelp en algemene controles uitvoer. Ook verricht ik een klein beetje administratie- en computerwerk. Het is heel anders dan de techniek die ik in het verleden heb gedaan, maar het bevalt verrassend goed. Ik leer het meeste door af te kijken, maar vooral door te doen. Het liefste sleutel ik aan scootmobielen en elektrische rolstoelen. Dat is uitdagender werk dan fietsen. Met ons team kijken we altijd in de klantenmap naar specifieke bijzonderheden en de hulpvraag van de klant, voor wie het hulpmiddel bedoeld is. Ik doe het echt voor hem of haar. Ja, ik heb een klantgerichte houding.’

Tussen de mannen
‘Ik heb altijd met mannen gewerkt. Dat is hier niet anders; ik ben de enige vrouw op de afdeling. Nee, ik mis totaal geen vrouwen op de werkvloer. Ik kan heel direct zijn en laat niet makkelijk over me heen lopen. Techniek is heel breed en heb ik van jongs af aan interessant gevonden. Er is ook absoluut geen reden waarom vrouwen geen technisch werk zouden kunnen doen. Sterker nog, ik raad het iedereen aan! De combinatie van praktijk en theorie spreekt me persoonlijk erg aan: het is denken én doen.’

Een sprong in het diepe
‘Misschien heb je een beetje lef nodig om als vrouw in de techniek te werken. Ja, dat zou kunnen. Ik denk dat ik wel lef heb, zo houd ik ook van extreme sporten. Zo heb ik lang parachute gesprongen. Ik heb denk ik wel 8000 sprongen in het diepe gemaakt. Niet alleen in Nederland, maar ook in België, Duitsland, Zwitserland en Italië. Al word ik ook blij van wandelen, dat doe ik de laatste tijd veel samen met mijn man. En lekker dagjes weggaan. Nieuwe plekken bezoeken, in Nederland maar ook daarbuiten, vind ik heerlijk ontspannend.’

‘Druk!’
‘Het is de laatste tijd heel druk op onze afdeling. We zijn met vier monteurs aan het werk. Maar de stemming blijft er goed in, tussendoor worden er genoeg grapjes gemaakt. Een goeie sfeer is belangrijk, dan kun je het samen dragen. Juist op volle en drukke dagen. En we weten hoe belangrijk een passend hulpmiddel is. Dat is de extra toegevoegde waarde.’

Tot mijn pensioen
‘Mijn contract is onlangs verlengd en ik hoop een volgende keer een dienstverband te krijgen voor onbepaalde tijd. Ik zie mezelf tot mijn pensioen bij Kersten werken en heb het hier erg naar mijn zin. En: ik ben nog lang niet uitgeleerd. Mijn ambitie is om breder inzetbaar te zijn, zodat ik bijvoorbeeld kan bijspringen in het depot, als dat nodig is. Hoe meer ik mag en kan doen, hoe leuker.’

Goyza-1

Misschien ook interessant

Informatiemarkt-Kersten-Hulpmiddelen-en-Thuisleven

Bezoek de informatiemarkt ‘Fit en vitaal tot je 100ste!

Thuisleven en Kersten organiseren samen op 18 en 19 mei a.s. een gezellige informatiemarkt rondom het thema ‘Fit en vitaal tot je 100ste’.

LEES MEER >
Nominatie beste leerbedrijf - SoMe

Kersten Hulpmiddelen genomineerd voor verkiezing beste leerbedrijf 2022

Kersten Hulpmiddelen is één van de tien genomineerden ‘beste leerbedrijf’ voor mbo-studenten in de sector Entree. Op 22 maart 2022 maakte SBB dat bekend.

LEES MEER >
Servicepunt-Nederweert-

Adreswijziging servicepunt Nederweert

Per 9 februari 2022 verhuist het servicepunt in Nederweert naar een nieuwe binnen locatie: Ontmoetingscentrum De Gunnerij in Nederweert.

LEES MEER >

Gewoon een jongen van 16

Dat social return geen ver-van-je-bed-show hoeft te zijn, lees je terug in het verhaal van Paul. Zijn verhaal zou dat van elke willekeurige jongen van 16 jaar kunnen zijn. Door een ongeluk nam Pauls leven onverwacht een andere wending en belandde hij in een rolstoel. Een ontroerend verhaal over hoe het leven ook kan lopen en volwaardig meedoen.

Gewoon een jongen van 16

Dat social return geen ver-van-je-bed-show hoeft te zijn, bewijst Paul Jacobs. Zijn verhaal zou dat van een willekeurige jongen van 16 jaar kunnen zijn en laat zien dat social return een breed begrip is. Door een ongeluk nam Pauls leven onverwacht een andere wending en zit hij in een rolstoel. Sinds 2014 werkt hij bij Kersten. Een gesprek over zijn ervaringen binnen én buiten Kersten, en wat het voor zijn supervisor Joyce betekent om Paul in haar team te hebben.

‘Ik was bezig met motorvoertuigentechniek en volgde de opleiding tot automonteur,’ vertelt Paul. ‘Ik was net een paar maanden 16. ‘s Morgens haalde ik met mijn brommer een vriend op om naar school te gaan. Bart zat achterop. We zijn toen op een voorrangskruising aangereden. We droegen allebei een helm , maar ik heb het geluk gehad dat ik in een sloot terechtkwam, in tegenstelling tot Bart. Hij kwam met zijn hoofd op de weg terecht en is overleden. Dat is nu 18 jaar geleden.’

Een intensief revalidatietraject
‘Ik ben acht dagen in coma gehouden en heb 2,5 week in het Radboud ziekenhuis gelegen. Toen ben ik naar een revalidatiekliniek gegaan, waar ik drie maanden ben gebleven. Volgens mijn artsen zou dat een half jaar zijn, maar ik was met 3,5 maand thuis. Ik heb wel nog een tijdje in dagbehandeling gezeten. In die tijd ging ik twee dagen naar Nijmegen en twee dagen naar school om mijn opleiding af te maken. Sindsdien ben ik aangewezen op een rolstoel.’

Werken in de hulpmiddelenzorg
‘Nadat ik mijn opleiding had afgerond en praktijkexamen had gedaan, ben ik via via bij een locatie van Dichterbij begonnen. Het was mijn oom die me erop attendeerde om een overstap naar de hulpmiddelenzorg te maken. Ik wist niet of het iets voor mij was, maar het beviel goed. Bij Dichterbij werkte ik zowel als binnen- en buitenmonteur. Dit werd later een vestiging van Kersten. Ik zorgde ervoor dat de klant de juiste voorzieningen kreeg maar verrichtte ook reparaties in de werkplaats. Van daaruit heb ik een paar lasdiploma’s gehaald en ben ik de opleiding tot adaptatieadviseur gaan doen aan de Dutch Health Tech Academy. Ik ben liever met mijn handen bezig, maar die opleiding heeft me een stuk meer kennis en achtergrond gegeven die goed van pas komt, zoals kennis over ziektebeelden. Het is een mooie basis voor het werk dat ik nu doe, zoals het op de juiste manier instellen van een rolstoel.’

Maatwerk binnen Kersten
‘Van lassen tot stofferen en van ortheses maken tot het monteren van rolstoelen: ik heb het allemaal gedaan. Op dit moment houd ik me als monteur binnendienst op de afdeling maatwerk vooral bezig met orthesebouw. Ik ben verantwoordelijk voor de opbouw van rolstoelen waarop een orthese wordt gemaakt. Een orthese is een op maat gemaakte voorziening. Er wordt een 3D-afdruk van iemands lichaam gemaakt, die vervolgens in blokschuim wordt gemaakt. Daaromheen wordt dan een stoel gebouwd. Het is een maatwerkvoorziening voor mensen die bijvoorbeeld niet meer zelfstandig rechtop kunnen zetten. Zij worden dan ondersteund door de vorm van hun eigen lichaam. Het werk hier bevalt me goed. Ik heb een brede interesse en vind alles op het gebied van techniek interessant. Bij Kersten krijg ik de mogelijkheden om nieuwe uitdagingen aan te gaan, zo blijf ik me ontwikkelen.’

Een allround techneut met enorme drive
Ik denk dat Paul de meest allround techneut in ons team is,’ vertelt Joyce. ‘Hij kent de rolstoelen van binnen en buiten. Ook denk ik dat er geen stoffeerder is die zo technisch onderlegd is als hij. Ik vind het geweldig om te zien hoe Paul nieuwe dingen aanleert. Zo hebben we een naaimachine waar pedalen opzitten laten ombouwen tot een naaimachine die je met je elleboog bedient. Het heeft nogal wat voeten in de aarde om dat te leren; stofferen is al een uitdaging an sich, maar op deze manier is het nog uitdagender. Als Paul het kan leren, kan iedereen het leren. Dat is iets wat ik andere collega’s graag wil meegeven. Ik denk dat hij een voorbeeld voor anderen is. Zij kunnen zijn wil en zijn doorzettingsvermogen overnemen. Hij heeft een enorme drive. Bewonderenswaardig.’

Denken in mogelijkheden
‘Paul heeft geen extra aanpassingen op de werkvloer nodig, al wordt er natuurlijk nagedacht over de omgeving en over wat medewerkers nodig hebben,’ vervolgt Joyce. ‘Toen hij wat vaker laswerk deed werd zijn tafel bijvoorbeeld op zijn hoogte gemaakt. En hij maakt gebruik van een werkrolstoel, maar dat is het dan ook. Tegen werkgevers die zich nog niet met social return bezighouden, of die overwegen om ermee te beginnen, zou ik willen zeggen: doen! Toen ik bij Kersten kwam, inmiddels al weer 12 jaar geleden, zat mijn eerste monteur ook in een rolstoel. ‘Hoe doet ‘ie dat?’ dacht ik. Ik vond, en vind, het geweldig om te zien dat er mensen zijn die gewoon doorgaan en dealen met wat ze wél nog kunnen. Die kan je vaak beter in je team hebben dan mensen die niet weten wat ze met hun leven aan willen, of die denken in beperkingen.’

Huisje boompje beestje
‘Ik werk parttime, dus thuis is er tijd om lekker te sleutelen,’ vervolgt Paul. ‘Ik heb een werkplaats waar ik wat laswerk doe, dat is een hobby van me. Ook heb ik veel vrienden die net als ik graag crossen. En ik ga op zijn tijd graag naar een feestje. Oh, en ik heb een hond Mac. Een kruising tussen een boerbul en bullmastiff, niet bepaald een kleintje. Op dit moment is er een goede balans tussen werk en privé, temeer omdat mijn vrouw Eva werkt wanneer ik vrij ben. Zo hebben we geen oppas nodig voor onze twee jongens van 5 en 7 jaar: Nino en Dani. De jongste vindt voetballen heel leuk, de oudste is meer van de motorcross. In hem zie ik een drive die ik herken van toen ik jong was en crosste.’

Pauls levensadvies
‘Door wat ik heb meegemaakt zou ik anderen willen adviseren: probeer nieuwe dingen uit en zeg niet meteen: dat lukt me niet. Mijn moeder zegt weleens tegen me dat ik op mijn 16e in één klap volwassen ben geworden. Het onbezorgde is er vanaf, je moet nu over veel meer dingen nadenken. En alles kost een stuk meer tijd: van autorijden tot boodschappen doen. Het liefste doe ik ook alles zelf, ik ben een klein beetje eigenwijs. Ik heb altijd zoiets van: ik kan het toch proberen? En mocht het dan niet gaan, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.’

Social return bij Kersten
‘Paul is een mooi voorbeeld van veerkracht,’ besluit Joyce. ‘Ik ben erg blij met hem in mijn team. We zien ook niet eens meer dat Paul in een rolstoel zit, hij is zoals de anderen. Kijkend naar de persoon, naar wat er nog wél kan, dat typeert social return binnen Kersten.’

Herman & Jenne: een bijzonder team!

Voor Herman liep het leven net even anders. Na een zwaar ongeluk en een coma van negen weken volgde een zwaar revalidatietraject. De ouders van Herman gingen op zoek naar een nieuwe daginvulling en zo kwam hij op de bus bij Jenne terecht. Samen bedden afleveren en avonturen beleven. Ze werden een hecht team dat 15 jaar samen zou blijven.

Herman & Jenne: een bijzonder team!

Social return heeft vele gezichten. Een andere manier om mensen deel te laten nemen aan onze samenleving is door arbeidsmatige dagbesteding. Je verricht dan geen betaald werk, maar krijgt wel de kans om onderdeel van de werkende maatschappij te zijn en een waardevol steentje bij te dragen. Herman is voor ons een heel mooi voorbeeld. Minstens zo trots zijn we op Jenne: Hermans begeleider die hem 15 jaar onder zijn hoede heeft genomen. Een persoonlijk gesprek over Hermans ervaringen, samen met zijn trotse  ouders en Jenne.

‘Jaren geleden heeft Herman een zwaar ongeluk gehad,’ vertelt zijn moeder. ‘Hij heeft negen weken in coma gelegen. Met heel veel revalidatie is hij daar gelukkig uit gekomen. Na het revalidatietraject zocht Herman naar een goede dagbesteding, want achter de tv zitten doet niemand goed. Mijn dochter kwam toen Hulpmiddelencentrum Veendam op het spoor. Uiteindelijk hebben we contact opgenomen met hun vestiging in Burgum, dat was voor ons dichterbij. Ze hadden nog nooit nagedacht over samenwerken met mensen met een beperking, maar Jenne durfde het aan en zei: ‘Ik neem hem mee, dan gaan we kijken hoe zich dat ontwikkeld.’ Dat was het begin van een samenwerking die maar liefst 15 jaar heeft geduurd. Na het faillissement van het Hulpmiddelencentrum, voordat Kersten hen overnam, heeft Herman nog een paar maanden thuis gezeten. Dan merk je weer hoe ontzettend belangrijk het is om zinvol bezig te kunnen zijn. Vanuit Burgum is hij uiteindelijk met Jenne gaan rijden voor de vestiging Leeuwarden.’

De samenwerking tussen Herman en Jenne
Jenne heeft Herman de afgelopen jaren dag in dag uit meegenomen in zijn bus. Herman was zijn bijrijder en samen leverden ze hulpmiddelen bij mensen thuis af – en haalden deze na gebruik weer op. ‘In het begin was het aftasten,’ vertelt Jenne. ‘Hoe is hij, klikt het? En gelukkig, het klikte. Herman heeft mij altijd ontzettend geholpen. Zelf heb ik rugklachten; Herman is fysiek wat sterker dan ik.’ Jenne grapt: ‘Dus dan ging ik met klant praten en Herman maar sjouwen. Ik heb me als begeleider altijd verantwoordelijk gevoeld. Zijn ouders vertrouwen hem aan mij toe. Een hooglaagbed mag niet van de trap vallen, maar Herman ook niet. Omdat Hermans oogzenuw is beschadigd heeft hij nog maar 50% zicht. Vooral diepte zien is een probleem, dus trappen en afstappen moeten we extra goed opletten. Soms hadden we ook een spoedje. Dat betekent dat Herman ook een spoedje had. Mijn dag eindigde pas als de route klaar was. De klant die dat ene hulpmiddel nodig heeft, daar doe je het immers voor. Tegelijkertijd wilde ik ervoor waken dat de dagen voor Herman niet te lang werden.’ Herman: ‘Maar met z’n tweeën een spoedje doen, gaat veel sneller dan als je alleen bent.’ Jenne, lachend: ‘Dat is zeker zo. In al die jaren heeft Herman zich trouwens nog nooit verslapen. Elke keer als ik hem thuis ophaalde stond hij er, klaar voor weer een nieuwe dag.’

Avonturen in en buiten de bus
‘We hebben heel wat meegemaakt samen,’ zegt Herman. Jenne: ‘Ja, daar kunnen we wel een boek over schrijven. Zo hadden we een keer autopech bij de Duitse grens. Het was onze allerlaatste klant van die dag, het was een uur of 6. De laadklep ging niet meer dicht en met een open klep kun je niet rijden. Uiteindelijk waren we om 10 uur thuis. Dat was een lange dag.’ ‘Oh, en weet je nog die ene keer dat ik verdwaald was in dat verzorgingstehuis? We waren bezig bij een klant en ik moest een schroevendraaier uit de bus halen. Ik was vergeten op welke etage ik moest zijn en kwam per ongeluk op de gesloten afdeling terecht. Daar kwam ik dus niet meer weg. Of nou ja, uiteindelijk wel. Ik heb Jenne gebeld en die heeft ervoor gezorgd dat de juiste lift naar de afdeling kwam waar ik zat, zodat ik weer ‘vrij’ was.’ Hermans moeder: ‘En weet je nog die ene keer met je kersttrui? Het was rond kersttijd en je had die dag een mooie kersttrui aangetrokken. Je kwam bij een collega aan die precies naar zo’n trui op zoek was.’ Lachend: ‘Herman had nog een werktrui in de bus liggen en besloot zijn kersttrui aan zijn collega te verkopen.’

Uitdagende situaties
Jenne: ‘In dit werk heb je soms ook te maken met lastige situaties. Daarom is het belangrijk dat je als chauffeur en bijrijder goed op elkaar bent ingespeeld. Voordat je het huis van iemand anders binnenstapt, wil je weten wat er zich achter de voordeur heeft afgespeeld. Bij een overlijdensgeval is het zaak om geruisloos een bed uit de kamer te halen en geruisloos weer naar buiten te gaan. Ik herinner me een keer een geval in Urk. Een klant wilde met spoed een hooglaagbed kwijt in verband met overlijden. We wisten totdat we daar aankwamen niet dat het om een kind van een jaar of 5 ging. Dat was heftig. Daarom is de informatie rondom de reden van bezorging of het ophalen ook zo belangrijk, dan heb je het er van tevoren met elkaar over. Stel je voor dat je in een situatie als deze een opmerking als ‘Zo, dan heeft u weer ruimte in huis’ maakt. Dat zou heel pijnlijk zijn.’

Van buiten naar binnen
Omdat Jenne sinds dit jaar uit dienst is, werkt Herman nu op de vestiging zelf. Daar pakt hij onder begeleiding van zijn collega’s Sander en Danny medische hulpmiddelen of onderdelen ervan in. Ook maakt hij afleverpakketten voor de klanten in orde. Als de beste weet Herman welke folders en brieven hiervan onderdeel zijn. Hij is erg precies en nauwkeurig van aard. Daardoor is hij ook binnenskamers een waardevolle ondersteuning. ‘Al was de overgang van buiten naar binnen de eerste weken wel heel erg wennen,’ vertelt hij. ‘Je bent vrijer als je op de weg zit en je doet buiten andere indrukken op. Het is anders om tussen vier muren te werken. Fijn dat deze oplossing er nu is, maar ik mis het ook, het werken met Jenne.’

Buiten werktijd
‘Als ik niet bij Kersten werk doe ik een poging tot uitslapen en kom ik bij van wat ik die dag daarvoor heb meegemaakt. Ik ben fan van technisch Lego. Soms mist er nog een stukje. Gelukkig kun je die nu los online bestellen.’ Lachend: Mijn moeder mag in de hoek waar ik bouw ook niet stofzuigen. Het bouwen van Mammoet vrachtwagens vind ik ook leuk. En ik knap skelters op, die ik doorverkoop. Mijn vader zit op Marktplaats.’ ‘Die skelters gaan als nieuw de deur uit,’ zegt Hermans vader trots. ‘Nieuwe ketting, schilderen… Herman draait er zijn hand niet voor om. En gelukkig hebben we een grote garage, waar genoeg plek is om ze tijdelijk te stallen.’

Het belang van dagbesteding
‘Een vast ritme, maar ook samenwerken met mensen die geen beperking hebben is voor Herman essentieel. Niet alleen voor Herman zelf; ook voor de werking van zijn hersenen. De hersenen goed geactiveerd houden is voor zijn gezondheid heel belangrijk,’ aldus Hermans moeder. Zijn vader vult aan: ‘Na letsel is stilstand funest. Als er geen ontwikkeling en stimulering is gaat de hele boel achteruit. Dagbesteding is voor Herman het allerbelangrijkste.’

Kersten is dankbaar en trots om voor Herman van betekenis te kunnen zijn, en de rol van verbinder met de maatschappij te mogen vervullen. Een begeleider als Jenne is in een social return samenwerking als deze goud waard.

De weg naar werk van Nazir

Onder sociaal ondernemerschap hoort ook mensen een extra opstap naar werk bieden. Zeker in een wereld waar het vaak toch nog draait om diploma’s, kan een praktijkwerkervaring net het verschil maken. Want mensen zijn meer dan diploma’s.

De weg naar werk van Nazir

Het belang van praktijkervaring – van statushouder naar collega
Diploma’s zijn in onze werkende maatschappij de maat. Maar wat nu als je bijvoorbeeld als statushouder alles achter je hebt moeten laten, terwijl je in je eigen land een carrière had? Aan werk komen is dan een grote uitdaging, misschien niet eerlijk maar wel de dagelijkse realiteit. Daarom biedt Kersten ook werkervaringsplekken aan. Zodat we als organisatie iemand kunnen helpen én iets kunnen teruggeven aan de maatschappij. Een win win, die eigenlijk voor het oprapen ligt.

Nazirs verhaal
Zes jaar geleden vlucht Nazir van Afghanistan naar Nederland. Zijn eigen klusbedrijf liet hij noodgedwongen achter. Nadat hij Nederlands staatsburger is geworden, kruisen onze wegen elkaar via het project Opstap naar Werk*. Na deze ervaring blijft Nazir bij Kersten en inmiddels heeft hij een contract. ‘Dat ik hier kan en mag werken is voor mij een grote kans,’ vertelt hij. ‘Werken en geld sparen is belangrijk als je een nieuw leven wilt opbouwen. Ik heb twee dochtertjes. Als vader werk ik voor mezelf, maar ook voor hen. Ik gun hen een fijn leven en wil hen een goede toekomst geven.’

Werken binnen Kersten
Nazir demonteert bruikbare onderdelen van gebruikte voorzieningen en zorgt ervoor dat deze technisch in orde zijn. Ook maakt hij ze schoon. Daarnaast knapt hij hulpmiddelen op, zoals scootmobielen en rolstoelen. Hij stelt zijn begeleider Leon graag tevreden en staat bekend als leergierig. Extra aandacht besteedt hij aan de ontwikkeling van de Nederlandse taal en het aanleren van computervaardigheden en elektronicakennis. ‘De samenwerking is zeker plezierig. Nazir is erg gemotiveerd’. Ja beaamt Nazir, ik werk in een fijn team en ik vind de sfeer prettig’.

Nazir-2

Afstand tot de arbeidsmarkt: een breed begrip
Kersten maakt zich sterk voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Dat kunnen medewerkers zijn die speciale begeleiding nodig hebben, collega’s die middels arbeidsmatige dagbesteding hun steentje bijdragen of mensen met een bijzondere status, zoals Nazir. Voor deze laatste groep biedt Kersten werkervaringsplekken aan. Zo’n plek levert iemand naast een kans om al werkende ervaring op te doen, ook een mbo-praktijkverklaring op. Hiermee worden de kansen vergroot om jezelf op de arbeidsmarkt door te ontwikkelen en uiteraard om bij een werkgever binnen te komen.

Ontwikkelen en leren is voor iedereen
Als je mensen kunt helpen om goed te integreren of om hen een plek te laten vinden op de arbeidsmarkt, waarom zou je daar dan niet aan mee willen werken? Ontwikkelen en leren is voor iedereen en het is prachtig als je daar als organisatie actief aan bij kan dragen. Mensen die kwetsbaarder zijn een extra opstap bieden tot de arbeidsmarkt en hen zien meedoen aan de werkende maatschappij is voor ons een belangrijke drijfveer. En soms pakt het zo goed uit en is er ruimte binnen de organisatie en dan kan het zo maar zijn dat iemand in dienst komt.

Meer informatie over Opstap naar Werk en Nazir? Kijk dan hier: https://vimeo.com/607243367/6ebff7d958

Jetse in gesprek met de directeur

Toen Jetse hoorde dat dé directeur naar de barbecue zou komen, wilde hij graag op de foto. Deze foto staat inmiddels op zijn nachtkastje. Een mooi interview met Jetse over Jetse zelf.  Zijn verhaal geeft een inkijkje in social return en de dagelijkse praktijk. Als kers op de taart voor Jetse mocht hij ook Bas, onze CEO zelf nog even kort interviewen.

In gesprek met Jetse Rijper en Bas Alberts

Op een zomerdag in september is Jetse Rijper klaar voor de barbecue die Kersten elk jaar op al haar vestigingen in het land organiseert. Hij vindt het fantastisch als hij hoort dat zowel de CEO als de CFO ook van de partij zullen zijn en wil Bas Alberts die dag graag wat zeggen. Hun eerste live ontmoeting levert naast een leuk gesprek een foto van Jetse met Bas en Edgar op, die inmiddels op Jetses nachtkastje prijkt. Nu, ruim een half jaar later, is het tijd om met de grote directeur aan tafel te zitten. Ook Mieke Wijnen, projectleider social return, en Harold de Jong, begeleider van Jetse, schuiven aan. Een persoonlijk gesprek over Jetses ervaringen, speciale begeleiding en inclusiviteit op de werkvloer.

“Je hebt ons die dag allemaal geraakt”, begint Mieke. “Jij keek op tegen een directeur, terwijl dat echt niet nodig is en jij even belangrijk bent. Ik vond het mooi dat je je gewaardeerd voelde en het doet goed om te zien hoe trots je bent op het werk dat je bij ons doet. Als dit door een directeur bevestigd wordt kan ik me voorstellen dat dit extra speciaal is. “Ja, ik vond het echt heel gaaf”, vertelt Jetse. “Ook dat ik nu dit interview mag doen.”

Van misbaksels naar rolstoelen
Jetse, nu 24 jaar, komt net als veel mensen die bij Kersten werken vanuit een afstand tot de arbeidsmarkt niet uit de hulpmiddelenbranche. “Ik heb hiervoor anderhalf jaar bij Bolletje in Almelo gewerkt op de afdeling reststromen. Misbaksels en verkeerd verpakte dingen werkte ik daar weg. Toen mijn klus bij Bolletje op hield, ben ik samen met mijn sociaal detacheerder om me heen gaan kijken. We kwamen al vrij snel bij Kersten uit. Ik heb toen een rondleiding gekregen. Ook nog bij een ander bedrijf. Ik had een week de tijd om een keuze te maken. En het werd Kersten Hulpmiddelen. Kersten gaf de doorslag vanwege de persoonlijke en meer kleinschalige cultuur. 3 februari 2020 begon ik aan mijn eerste werkdag. Tot op de dag van vandaag ben ik blij met mijn beslissing. En ik vind dat wat ik nu doe veel leuker en uitdagender dan wat ik eerder deed.”

Een mooie ontwikkeling
Mieke: “Je had nog nooit een boormachine in je handen gehad, toch? Je kwam niet uit de technische hoek. Dat was best even spannend.” Jetse: “Ik heb thuis weleens wat geboord, maar inderdaad: dit werk was nieuw voor me. Als medewerker reconditionering in de reiniging houd ik me bezig met het verwerken en demonteren van onze hulpmiddelen. Ik denk dat ik daarin de afgelopen tijd veel progressie heb gemaakt. Al is er nog genoeg om te leren.” Harold vult hem aan: “Jetse heeft zich in vrij korte tijd zeer goed ontwikkeld. Hij gaat uitdagingen aan en is zelfstandig en leergierig. Hij kan meerdere dingen doen, is loyaal en altijd gemotiveerd.”

Een inkijkje in Jetses werkdag
“Ik houd me onder andere bezig met het strippen van stoelen. Dat begint bij gewone stoelen; daarna elektrische rolstoelen en andere hulpmiddelen. Ook ben ik tweede man bij REHA, de rolstoelwasstraat. Ik zorg voor de reininging voordat de hulpmiddelen in de wasstraat gaan, de voorreiniging. Daarna zet ik ze achterover om ze uit te laten lekken, waarna ze klaar zijn om in het depot te worden opgeslagen. Als collega Peter met vakantie is, of een dag vrij heeft, ben ik de aangewezen persoon om daar te staan. Ik heb echt plezier in wat ik doe. Donderdag is mijn vrije dag. Dan kan ik bijkomen, dat heb ik ook nodig. Ik werk 32 uur per week en heb sinds 1 april 2021 een vast contract voor onbepaalde tijd.”

Speciale begeleiding
Kersten maakt zich sterk voor medewerkers met een bijzondere status. Ook Jetse is bij Kersten onder speciale begeleiding binnen gekomen. Wat is belangrijk voor hem om goed te kunnen werken? “Ik ben erg gebaat bij structuur en duidelijkheid. Ook vind ik het belangrijk dat ik kan vertrouwen op de mensen om me heen. Wat ik prettig aan Harold vind, is dat hij kort op de bal speelt. Problemen probeert hij snel op te lossen en onduidelijkheid neemt hij snel weg. Iedereen heeft bovendien een duidelijke taakverdeling. Dat is heel fijn.” Mieke vult aan: “Onze begeleiders op de werkvloer, zoals jij Harold, zijn ook onze waarborg. We zijn uiteindelijk een commercieel bedrijf en willen onze klanten goed werk leveren. Begeleiders spelen daarin een belangrijke rol om het proces vloeiend te laten verlopen, want iedereen heeft een andere gebruiksaanwijzing. Harold, jij zorgt er echt voor dat Jetse krijgt wat hij nodig heeft.”

Social return en inclusiviteit: vanuit en mét het hart
Hier haakt CEO Bas Alberts, die rustig heeft zitten luisteren op in. Bas: “Jetse is een heel mooi voorbeeld van iemand die het bij ons naar zijn zin heeft. Dat vind ik mooi. Ook is het goed om te horen dat hij de structuur die hij nodig heeft daadwerkelijk krijgt. Dat is echt iets waarin we ons als bedrijf in onderscheiden. Mensen als Harold zorgen daarvoor. En je ziet dat het werkt. Fantastisch om dat terug te horen, daar ben ik trots op. Het sluit heel mooi aan bij onze maatschappelijke rol. Jetse ervaart en beleeft dagelijks zoals wij het voor ogen hebben binnen onze strategie: koploper zijn op het gebied van sociaal en inclusief ondernemen. Andere partijen roepen vaak dat ze het doen, maar ik weet dat er een wereld van verschil is tussen hoe zij het doen en hoe wij het doen.”

“Wij doen wat we doen vanuit ons hart; niet vanuit een eis van opdrachtgevers,” vervolgt Bas. “Het inclusieve, menselijke en persoonlijke aspect is wie we zijn en staat los van social return invullingen waaraan je als bedrijf moet voldoen. Social return zit diep geworteld in ons DNA en vormt een integraal onderdeel van onze strategie. Ik denk ook echt dat het vanuit je hart komen, want als je alleen vanuit euro’s denkt werkt het niet. We doen met elkaar mooie dingen; om me heen zie ik veel enthousiasme en energie. Dat geldt eigenlijk voor alle vestigingen waar ik kom.” Harold: “Jullie benaderen op gelijkwaardigheid, dat is heel fijn.” Jetse klinkt instemmend: “Ik kan uit ervaring zeggen dat ik vaak te horen heb gekregen: ‘We bieden meer begeleiding, of een werkcoach.’ Maar als puntje bij paaltje kwam bleek dat in de praktijk toch anders te zijn. Het bleken beloftes die niet werden nagekomen. Kersten biedt mij wel de begeleiding die ik nodig heb.” Bas: “We zoeken de balans. We zijn een commercieel bedrijf. Soms moeten we ook besluiten dat iets niet werkt. We willen de beste opstelling neerzetten: de beste man op de beste plek. Als dat lukt, werkt het ook echt heel goed.”

Jetze stelt zijn vraag
Nu we enige tijd zitten te praten is het dan eindelijk de beurt aan Jetze. Hij pakt zijn moment en stelt zijn vraag aan de directeur. “Ben jij eigenlijk altijd zo sociaal? En je bent ook bourgondisch, toch?” Bas begint te lachen en geeft toe dat hij zeker van lekker eten houdt. “Maar om op dat sociale terug te komen Jetze, ja dat klopt. Ik ben oprecht geïnteresseerd in alle medewerkers. Een tik van me is dat ik veel onthoud en veel details weet. Dat kost me geen energie, integendeel. Ik vind het leuk als ik van mensen hoor hoe het gaat. Ondanks dat ik niet vaak naar de vestigingen kom, probeer ik op de momenten dat ik er wel ben wel die verbinding te maken.”

Toekomstdromen
“Jetse, wat zou je in de toekomst graag willen bereiken?” vraagt Mieke zich af. “Bas van de troon stoten en ooit een keertje CEO worden.” Bas, lachend: “Laten we afspreken dat je een keer met me meegaat. Je hebt donderdag toch altijd vrij hoor ik net, dus dat kan makkelijk. Dan mag je een dagje op mijn stoel zitten. Letterlijk en figuurlijk.” De afspraak staat bij deze, maar eerst is er nog de verhuizing naar het nieuwe pand van onze vestiging in Almelo. “En zelf ga ik ook verhuizen,” zegt Jetse. “Ik ga op mezelf wonen, het huurcontract is bijna getekend. Mijn team heeft al aangeboden dat ze er voor me zullen zijn als ik hulp nodig heb. Dat zeggen ze niet alleen, maar dat zullen ze als het nodig is ook echt doen!”

Inclusief Groep & Kersten

Inclusief Groep & Kersten: een jarenlange en waardevolle samenwerking. ‘Inclusiviteit bereik je nooit alleen, maar altijd samen met partners.

Inclusief Groep & Kersten

Een van die partners is Inclusief Groep. De samenwerking met Kersten gaat alweer bijna tien jaar terug. Een mooi moment om terug te blikken. We spreken Christèl Zeldenrust, jobcoach bij Inclusief Groep.’

Inclusief Groep & Kersten: een jarenlange en waardevolle samenwerking

Bekijk hier het artikel

Finalist Participatieprijs Werkgevers 2021

Regio Zuid-Kennemerland. ‘Dit is gewoon hoe we werken‘ was het antwoord van onze collega’s Mieke Wijnen en Jeroen de Vries toen de jury van de Participatieprijs werkgevers langs kwam voor een nadere kennismaking. Wij zijn super trots dat we tot de laatste drie finalisten behoorden voor de Participatieprijs.

Finalist Participatieprijs Werkgevers 2021

Bekijk hier het interview:

 

Interview Risse Groep Weert

In samenwerking met de Risse Groep Weert vertellen collega’s Mieke Wijnen en Lei Geelen in een interview meer over hoe de Risse en Kersten samen gaan werken.

Interview Risse Groep Weert

“Wij vinden het geweldig dat Risse Groep wil samenwerken met Kersten Hulpmiddelen. En ik heb al gehoord dat de mensen op de werkvloer het zelf ook fijn vinden!”, zegt Mieke Wijnen, Projectleider Social Return van Kersten Hulpmiddelen. Trots op de samenwerking met de Risse Groep Weert!

Risse-medewerkers enthousiast over samenwerking met Kersten

Bekijk hier het artikel

Interview Soweco

Soweco ging in gesprek met ‘onze’ Raymond die ook na het opheffen van SW bedrijf Soweco helemaal ‘safe’ op zijn plek is en blijft bij Kersten Hulpmiddelen. In de laatste uitgave van hun magazine is Kersten voorgedragen als gouden klant.

Interview Soweco

Een mooi interview over het belang en de waarde van sociaal ondernemerschap. Met een groot compliment: “Er zijn maar weinig bedrijven op het gebied van sociaal ondernemerschap in Nederland die kunnen tippen aan Kersten Hulpmiddelen”. Dank Soweco voor de fijne samenwerking!

Bedrijf blijft werk bieden aan mensen met een beperking Raymond zit ‘safe’ bij Kersten Hulpmiddelen

Bekijk hier het artikel