‘Ik volgde de opleiding Assistent Business Services en had een leerwerkplek gevonden,’ vertelt Daniel. ‘Daar liep het alleen niet goed. Ik ging er weg, maar het lukte me niet om een nieuwe plek te vinden. Ik stond op het punt om te stoppen met school toen mijn studiemaat Donny me over Kersten vertelde.’
‘En zo ging het balletje rollen,’ vervolgt Marcel, begeleider van Daniel en supervisor binnendienst in Nieuw-Vennep. ‘Donny werkte al bij ons. Toen zijn stagebegeleider vertelde dat Daniel geen werkplek kon vinden, vonden we dat zonde. We besloten ruimte te maken voor een leertraject. Zo’n traject vraagt het nodige van een werkgever, maar je krijgt er veel voor terug.’ Glimlachend: ‘In ons geval een enthousiaste Daniel.’
Andere koek, toch vertrouwd
‘Ik kwam uit de horeca en opeens vlogen foutcodes op hulpmiddelen me om de oren,’ gaat Daniel verder. ‘Ik begon vanaf nul, al waren hulpmiddelen me niet vreemd. Mijn zus heeft een spieraandoening en is afhankelijk van hulpmiddelen. Ik heb samen met haar op een basisschool gezeten voor kinderen met een beperking en ik weet wat het betekent om in een elektrische rolstoel te zitten of met een tillift te worden verplaatst. De gebruikerskant kende ik dus, maar de organisatie erachter was nieuw voor me. Gelukkig werd ik heel warm opgevangen en hielpen mijn nieuwe collega’s me goed.’
‘Een lolletje in combinatie met alle orders die ik voor die dag verwerkt heb maakt dat ik met een goed gevoel naar huis ga.’
Iedereen heeft een gebruiksaanwijzing
Na zijn BBL-traject mocht Daniel blijven. Inmiddels werkt hij als medewerker binnendienst. Hij plant zo’n twintig orders per dag in, van rolstoelleveringen en ophaalorders tot aanpassingen door monteurs, en tussendoor neemt hij de telefoon op. Marcel: ‘Ik behandel Daniel niet anders dan anderen en verwacht ontwikkeling, dus ik geef eerlijke feedback. Klantcontact en plannen zijn helemaal zijn ding, te veel verschillende taken niet. Soms heeft hij extra uitleg nodig, dat weet het team. Bovendien: iedereen heeft een gebruiksaanwijzing. Weet je die te lezen, dan krijg je gemotiveerde en betrokken collega’s. Daarbij brengt Daniel sjeu en levendigheid, hij is de lolbroek van de binnendienst.’ Daniel, lachend: ‘Een lolletje in combinatie met alle orders die ik voor die dag verwerkt heb maakt dat ik met een goed gevoel naar huis ga.’
Rustig blijven aan de lijn
‘Soms zijn mensen boos. Niet vaak, maar het komt voor. Een cliënt ging eens flink tekeer over een klein krasje op zijn windscherm. Als het te heftig wordt, vraag ik een collega het over te nemen. Zo bescherm ik mezelf en wordt de klant toch geholpen.’ Marcel: ‘Het is goed dat Daniel zijn grenzen aangeeft en om hulp vraagt. Het omgekeerde van een boze cliënt gebeurt overigens ook. Zo complimenteerde een beller Daniel laatst omdat hij zo rustig en netjes aan de telefoon bleef, terwijl zij zelf niet bepaald rustig was.’
Een opstap naar meer zelfstandigheid
‘Omdat ik nu een contract heb, heb ik een huis gevonden. Ik woon inmiddels een half jaar op mezelf, 500 meter van de vestiging vandaan.’ Dat Daniel zo dicht bij de vestiging woont, wil niet zeggen dat hij alleen maar met werk bezig is. Integendeel. ‘In mijn vrije tijd ben ik KNVB-scheidsrechter. Ik reis elke zaterdag het hele land door om te fluiten.’
Kennis die verder reikt
‘Jongeren zijn de toekomst en brengen levendigheid. Het loont om deze generatie in wat voor vorm dan ook aan je bedrijf te verbinden. Voor hulpmiddelenwerk bestaat bovendien geen kant-en-klare opleiding, veel kennis draag je op de werkvloer over. Ik zou elke organisatie aanraden om BBL-studenten aan te nemen, mits ze de tijd nemen voor goede begeleiding.’ Daniel knikt. ‘Het leuke is dat meer kennis over hulpmiddelen ook buiten werk zinvol is. Soms zie ik bijvoorbeeld op straat dat een hendel van een rolstoel of scootmobiel verkeerd staat. Met wat basiskennis kan je de gebruiker van zo’n hulpmiddel te hulp schieten en kan zo iemand weer verder, zonder dat er een monteur aan te pas komt.’
